گفت‌وگو، نه فرم
مثل یک دوستِ کافه‌گرد بپرس. فیلتر و منوی کشویی نیست؛ همان جمله‌ای را بنویس که به رفیقت می‌گفتی.
// سفرِ یک فنجان
از «کجا بریم؟» تا «رسیدیم».
- ۰۱
شروع
از همین‌جا که هستی
یک لمس روی «موقعیتم را بگیر» کافی است. لازم نیست اسم محله یا خیابان را بدانی؛ از همان دور و بر شروع می‌کند.
- ۰۲
پیشنهاد
کافه‌های همین دور و بر
هر پیشنهاد کارتی است با امتیاز، حال‌وهوا (دنج، مناسب کار، قرار…)، خلاصهٔ نظرهای واقعی و آدرسِ دقیق.
- ۰۳
چی بنوشم، چند؟
قیمت از منوی خودِ کافه
«همین رو می‌خوام» را بزن؛ می‌گوید از منوی همان کافه چه بنوشی و چقدر. قیمت همیشه با تاریخش می‌آید، چون قیمتِ کهنه بدتر از بی‌قیمتی است.
- ۰۴
آشنایی
اسمت را می‌پرسد، و یادش می‌ماند
گاه‌به‌گاه یک سؤال کوچک: اسمت، قهوهٔ ثابتت، محلهٔ همیشگی‌ات. اجباری نیست؛ ولی دفعهٔ بعد با اسم صدایت می‌زند و پیشنهادها به سلیقه‌ات نزدیک‌تر می‌شود.
- ۰۵
مسیر
تا خودِ کافه
دکمهٔ «نقشه» همان کافه را در نقشه باز می‌کند، با اسمش، نه یک نقطهٔ بی‌نام. آدرس را هم با یک لمس کپی می‌کنی.
- ۰۶
یادگاری
ذخیره کن، یادداشت بگذار
کافه‌هایی را که دوست داشتی نشان کن و برایشان یادداشت بنویس: «جمعه با بچه‌ها»، «صبحونه‌ش عالیه». همیشه دمِ دستت.
